<< Świece i świeczniki |
5 popularnych ras psów >>Autorem artykuły jest
Remigiusz SowaSeriale młodzieżowe to szeroka pojęta, seryjna produkcja dramatyczna opowiadająca o losach nastoletnich bohaterów, najczęściej przyjaciół uczęszczających wspólnie do jednej szkoły. Z założenia ma poruszać problemy współczesne swoim nastoletnim odbiorcą, takich jak pierwsza miłość, przyjaźnie, alkohol, narkotyki, stosunki seksualne, czasem ciąża, a nawet aborcja. Gatunek ten jest stosunkowo młody. Większość znanych produkcji tego typu przychodzi do nas zza Oceanu Atlantyckiego, czyli ze Stanów Zjednoczonych.
Wybierając serial młodzieżowy dla siebie stajemy przed wyborem spośród dziesiątek tytułów mających zasadniczą wadę – wszystkie mimo nowych bohaterów, innego miejsca akcji poruszają identyczne problemy, przez co po dokładniejszym przyjrzeniu kilku serialom okazuje się, że wszystkie czerpią garściami z sukcesu serialu Beverly Hills, 90210 z roku 1990. W tamtych czasach nie było wielu produkcji o takiej tematyce, co przełożyło się na niekwestionowany sukces tej pozycji i nadanie mu miana kultowego. Dzisiaj jednak już serial ten nie budzi tylu emocji wśród widzów jak dawniej, czego nie dostrzegają scenarzyści zza oceanu. Brakuje w nich elementu nieprzewidywalności, nie szokują niczym odbiorcy.
Co kilka miesięcy pojawia się kolejny serial, który z założenia ma opowiadać o typowych nastolatkach, borykających się z problemami znanymi nastoletnim odbiorcom. Ostatecznie jednak powstaje kolejna sezonowa, lekko strawna papka opiewająca losy bogatych, rozpuszczonych dzieciaków, które z szeroko pojętną normalnością nie mają wiele wspólnego. Bohaterowie nie mają w sobie niczego typowego, są to wyidealizowane postacie żyjące w swoim wyidealizowanym świecie. Na krótką metę może i jest to skuteczne zagranie, jednak ile można się zachwycać tym idealnym światem i sztucznie wywoływanym problemami? Kolejną wadą jest obsada większości seriali młodzieżowych. Przy rozpoczęciu produkcji naszymi bohaterami są nastolatkowe w wieku 15-17 lat, których rolę odgrywają znacznie starsi aktorzy – większa część ma już dwadzieścia lat, a nawet więcej, także nie sądzę aby taki serial w odbiorze był wiarygodny.
Na tej podstawie nasuwa się jeden, całkiem logiczny wniosek - coś z produkcjami młodzieżowymi ze Stanów Zjednoczonych jest nie tak. Ponadto wydawać się może, że tamtejsi twórcy nie rozumieją w ogóle dzisiejszej młodzieży. Może pora sięgnąć po pozycje ze starego kontynentu i przestać wspierać komercyjne pozycje?
Tutaj wkracza brytyjska stacja telewizyjna
E4 należąca do Channel 4, ze swoim serialem skierowanym do starszej młodzieży, pt.:
Skins. Opowiada on o losach grupy nastoletnich przyjaciół z Bristolu. Składa się ona z Jal Fazer – córki znanego muzyka, ignoranta nie dbającego o nikogo innego jak o siebie i swoją siostrę Effy – Tonego Stonem, jego dziewczyny Michelle Richardson, prawiczka starającego się desperacko stracić dziewictwo Sida Jenkinsa, uzależnionego od wszelkiego rodzaju używek Chrisa Milesa, muzułmanina niestroniącego od narkotyków i alkoholu Anwara Kharral, homoseksualisty Maxxiego Olivera oraz dziewczyny z zaburzeniami łaknienia – Cassie Ainsworth.
Zachodzą między nimi skomplikowane relacje, do których dochodzą również różne problemy. Obraz uzupełniają ogromne ilości alkoholu oraz narkotyków. Jednym słowem nie bez powodu serial jest skierowany do nieco starszych odbiorców.
Każdy kolejny odcinek opowiada o innym bohaterze. Historie są niezwykle oryginalne. Nie sposób znaleźć tu coś co przewinęło się we wcześniejszych produkcjach serialowych, ponieważ
Skins jest po prostu serialem jedynym w swoim rodzaju. Twórcy nie boją się szokować, robią to nagminnie dzięki czemu historie stają się niezwykle ciekawe i interesujące. Za muzykę w serialu odpowiada brytyjski producent, znany z tworzenia szeroko pojętej muzyki elektronicznej, Fat Segal. Ponadto w niektórych odcinkach przewijają się prawdziwe zespoły, jak np. Crystal Castles.
Kolejnym oryginalnym zabiegiem zastosowany przez twórców serialu
Skins jest całkowita wymiana obsady po dwóch seriach – ze starych bohaterów pozostała jedynie siostra Tonego Sonem, Effy. Było to ryzykowne zagranie jednak opłaciło się, ponieważ nowe postaci są równie interesujące jak ich poprzednicy, a twórcy uniknęli w ten sposób popadnięcia w monotonie.
Mam nadzieję, że ten artykuł ułatwi wielu osobom wybór najodpowiedniejszego serialu dla siebie. Skins być może nie jest najlepszym w swojej tematyce, ale na pewno jest najoryginalniejszym. Każda seria składa się z 9-10 odcinków, przez co nie ma obaw, że wkrótce powstanie z tego kolejny tasiemiec. Także jeżeli szukasz czegoś naprawdę ciekawego,
Skins jest idealnym serialem młodzieżowym dla Ciebie.
<< Świece i świeczniki |
5 popularnych ras psów >>